Il Centro Storico

Jedną z cech, które czynią Caorle miejscem, którego nie można przegapić, jest jego niezwykła architektura. Spacerując wąskimi uliczkami centrum (np. Calle Lunga), zanurzycie się w feerię żywych kolorów, przypominających ducha Wenecji, ale o własnej, niepowtarzalnej osobowości. Domy w odcieniach żółci, pomarańczu i błękitu tworzą fascynujący kontrast z niebem i morzem, oferując przy każdym kroku nowe wrażenia wizualne.

Możecie podziwiać cylindryczną dzwonnicę górującą nad wioską przed katedrą z 1038 roku oraz Kościół Matki Boskiej z Pompejów.

Podróż do serca dawnej wioski rybackiej

Główna ulica, Rio Terrà, co w dialekcie weneckim oznacza „zakopany kanał”, jest dziś przestronnym deptakiem, po którym spacer to prawdziwa przyjemność. Każdy krok wzdłuż Rio Terrà i Rio Terrà delle Botteghe, gdzie znajduje się Centrum Kultury Bafile, zachęca do odkrywania przeszłości. Jeśli dobrze się przyjrzycie, zauważycie białe linie na bruku, które wskazują kanał, który przepływał przez centrum, zanim został zasypany w XIX wieku.

Wzdłuż trasy możecie podziwiać radosne, kolorowe domy i zanurzyć się w typowej atmosferze miasta. Kilka kroków dalej znajduje się Calle Lunga, ulica, która zachowała swoją pierwotną strukturę. Kontynuując spacer, dotrzecie na Piazza Vescovado, pulsujące serce Caorle, plac, który gromadzi wieki historii i tradycji, a także mieści dawny Pałac Pretorio. Wielką wartość mają również malowidła ścienne w dawnym Oratorium św. Rocha (zburzone w okresie napoleońskim). Dziś stało się ono trasą archeologiczną, która zachowuje prawdziwą rzymską studnię w ogrodzie.  

Czy wiedzieliście, że…

Ciekawym i fascynującym aspektem historycznego centrum Caorle jest to, że jeszcze dwa wieki temu rybacy przepływali tymi samymi ulicami ze swoimi łodziami, ponieważ centrum było dostępne drogą wodną poprzez wewnętrzne kanały łączące różne części miasta. Fundamenty były połączone mostami umożliwiającymi przepływ łodzi. Znajdowało się tu również squero, typowa wenecka stocznia przy porcie, gdzie dziś mieszczą się lokale gastronomiczne. W XIX wieku kanały zasypano ze względów zdrowotnych. Stojąca woda w kanałach była przyczyną częstych epidemii malarii dotykających mieszkańców. Ta zmiana, choć konieczna, odmieniła wygląd miasta, nie zatarła jednak ducha wioski rybackiej, który nadal fascynuje odwiedzających.

Odwiedź: